ข้อมูลสภาพภูมิประเทศ จังหวัดลำพูน

ที่ตั้งและอาณาเขต

จังหวัดลำพูนเป็นจังหวัดที่อยู่ทางเหนือของประเทศไทย มีเนื้อที่ประมาณ 4,478.39 ตารางกิโลเมตร โดยมีอาณาเขตติดต่อกับบริเวณใกล้เคียง ดังนี้

  • ทิศเหนือ
    ติดต่อกับ
    จังหวัดเชียงใหม่
  • ทิศใต้
    ติดต่อกับ
    จังหวัดลำปาง และตาก
  • ทิศตะวันออก
    ติดต่อกับ
    จังหวัดลำปาง
  • ทิศตะวันตก
    ติดต่อกับ
    จังหวัดเชียงใหม่

โดยจังหวัดเชียงใหม่มีขนาดพื้นที่รายอำเภอ และจำนวนแหล่งน้ำ มีรายละเอียดดังต่อไปนี้

ลำดับ อำเภอ ลุ่มน้ำ เนื้อที่ (ตร.กม.) 1 จำนวนแหล่งน้ำ 2
ขนาดเล็ก ขนาดกลาง ขนาดใหญ่
1 เมืองลำพูน ปิง 478.46 6 4 -
2 แม่ทา ปิง, วัง 762.92 16 1 -
3 บ้านโฮ่ง ปิง 504.37 5 1 -
4 ลี้ ปิง, วัง 1,793.59 21 - -
5 ทุ่งหัวช้าง ปิง, วัง 457.70 19 - -
6 ป่าซาง ปิง 291.74 8 1 -
7 บ้านธิ ปิง 135.26 - 1 -
8 เวียงหนองล่อง ปิง 54.35 - - -
รวม 4,478.39 75 8 0

จัดทำข้อมูลภายใต้โครงการความร่วมมือทางวิชาการระหว่าง สทนช. และ สสน. เพื่อติดตามสถานการณ์น้ำ ปี 2565

แหล่งที่มา : 1 ชั้นข้อมูล (Shape file) กรมการปกครอง, 2556 และ 2 สำนักงานทรัพยากรน้ำแห่งชาติ และกรมชลประทาน

หมายเหตุ

  • โครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดใหญ่ ความจุกักเก็บน้ำมากกว่า 100 ล้าน ลบ.ม.ขึ้นไป
  • โครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดกลาง ความจุกักเก็บน้ำตั้งแต่ 2 – 100 100 ล้าน ลบ.ม.
  • โครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดเล็ก ความจุกักเก็บน้ำน้อยกว่า 2 ล้าน ลบ.ม.

สภาพภูมิประเทศ

สภาพภูมิประเทศโดยทั่วไปของจังหวัดลำพูน พื้นที่ทางทิศตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือเป็นที่ราบสูงเล็กน้อย ทางทิศตะวันออกมีเทือกเขาขุนตาลกั้นระหว่างอำเภอแม่ทากับจังหวัดลำปาง พื้นที่ทางทิศเหนือและตะวันตกเป็นที่ราบจากเขตติดต่ออำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ไปจรดทิศตะวันตกของอำเภอเมืองลำพูน นอกจากนี้ยังมีที่ราบทางทิศตะวันออกของอำเภอเมืองลำพูน และทิศตะวันตกของอำเภอป่าซาง อำเภอบ้านโฮ่งไปจนจรดแม่น้ำปิง

จังหวัดลำพูน

จัดทำข้อมูลภายใต้โครงการความร่วมมือทางวิชาการระหว่าง สทนช. และ สสน. เพื่อติดตามสถานการณ์น้ำ ปี 2565

แหล่งที่มา : U.S. Geological Survey (usgs)

ดัชนีชี้วัดการจัดการน้ำ จังหวัดลำพูน

จังหวัดลำพูนมีค่าดัชนีชี้วัดการจัดการน้ำ หรือ WMI เท่ากับ 3.06 ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับมีประสิทธิภาพ (Effective) ดัชนีรายมิติ แสดงดังรูปที่ 2.10-4 โดยจังหวัดลำพูนมีค่าดัชนีชี้วัดสูงสุดในมิติที่ 2 การจัดการน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภค ซึ่งอยู่ในระดับต้นแบบ สะท้อนว่าจังหวัดลำพูนมรสถานะการให้บริการสาธารณะด้านน้ำเพื่อการดำรงชีวิต และสุขอนามัย ของประชาชนทั้งในพื้นที่ในเขตเมือง และเขตชนบทอย่างครอบคลุม ส่วนค่าดัชนีชี้วัดตํ่าสุดในมิติที่ 4 ความสมดุลของน้ำต้นทุน และการใช้น้ำ ซึ่งอยู่ในระดับต้องพัฒนา แสดงว่าในพื้นที่จังหวัดลำพูนมีการใช้น้ำพอดีหรือมากกว่าน้ำต้นทุนเล็กน้อย (1.01 - 2.00 คะแนน) เนื่องจากความสมดุลของน้ำต้นทุน และการใช้น้ำสามารถประเมินระดับความวิกฤติของทรัพยากรน้ำในพื้นที่ จึงจำเป็นที่จะต้องต้องเร่งดำเนินการพัฒนาแหล่งน้ำเพิ่มเติมเพื่อให้มีน้ำต้นทุนเพิ่มมากขึ้นควบคู่ไปกับการพิจารณาลดปริมาณการใช้น้ำ ในมิติอื่นที่จังหวัดลำพูนมีค่าดัชนีชี้วัดในระดับมีประสิทธิภาพ ได้แก่ มิติที่ 1 ต้นทุนทรัพยากรน้ำ มีความมั่นคงด้านต้นทุนทรัพยากรน้ำทั้งน้ำผิวดินและน้ำบาดาล ทั้งในรูปแบบของน้ำฝน น้ำท่า น้ำที่กักเก็บไว้ในแหล่งน้ำ และน้ำบาดาลที่สามารถนำมาใช้ได้ เนื่องจากจังหวัดลำพูนมีลำน้ำ และแหล่งน้ำธรรมชาติจากแม่น้ำปิง น้ำแม่กวง น้ำแม่ทา และแม่น้ำลี้ รวมถึงมีอ่างเก็บน้ำขนาดกลาง 4 แห่งในพื้นที่จังหวัดลำพูน มิติที่ 3 ความมั่นคงของน้ำเพื่อการพัฒนา มีผลิตภาพการใช้น้ำสูงในบางภาคส่วน มิติที่ 6 การจัดการภัยพิบัติที่เกิดจากน้ำอยู่ในระดับที่ไม่เกิดความเสียหายมากนัก สามารถรับมือภัยแล้งและอุทกภัยได้ดีมีความเสียหายน้อยฟื้นฟูได้รวดเร็ว มิติที่ 7 การจัดการ และอนุรักษณ์ป่าต้นน้ำ ป่าไม้เพียงพอ สมบูรณ์ และมีการจัดการป่าต้นน้ำ และในระดับมีศักยภาพ ได้แก่ มิติที่ 5 การจัดการคุณภาพน้ำและสิ่งแวดล้อม มีกฎหมายแต่ขาดการกำกับดูแลด้านสิ่งแวดล้อมน้ำ และมิติที่ 8 การบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ มีระบบติดตามตรวจสอบ มีแผนการจัดการน้ำในบางระดับและประชาชนมีส่วนร่วมในการจัดการน้ำน้อย มีการวิจัย และพัฒนาด้านน้ำน้อย

จังหวัดลำพูน

รูปที่ 2.10-4 ดัชนีชี้วัดการจัดการน้ำของจังหวัดลำพูน