ข้อมูลสภาพภูมิประเทศ จังหวัดเชียงราย

ที่ตั้งและอาณาเขต

จังหวัดเชียงรายตั้งอยู่บริเวณชายแดนทางด้านเหนือสุดของประเทศไทย มีเนื้อที่ประมาณ 11,577.54 ตารางกิโลเมตร โดยมีอาณาเขตติดต่อกับบริเวณใกล้เคียง ดังนี้

• ทิศเหนือ
  ติดต่อกับ
  ประเทศสหภาพพม่า และสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
• ทิศใต้
  ติดต่อกับ
  จังหวัดพะเยา และลำปาง
• ทิศตะวันออก
  ติดต่อกับ
  สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
• ทิศตะวันตก
  ติดต่อกับ
  จังหวัดเชียงใหม่

โดยจังหวัดเชียงรายมีขนาดพื้นที่รายอำเภอ และจำนวนแหล่งน้ำ มีรายละเอียดดังต่อไปนี้

จัดทำข้อมูลภายใต้โครงการความร่วมมือทางวิชาการระหว่าง สทนช. และ สสน. เพื่อติดตามสถานการณ์น้ำ ปี 2565

แหล่งที่มา : 1 ชั้นข้อมูล (Shape file) กรมการปกครอง, 2556 และ 2 สำนักงานทรัพยากรน้ำแห่งชาติ และกรมชลประทาน

หมายเหตุ

• โครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดใหญ่ ความจุกักเก็บน้ำมากกว่า 100 ล้าน ลบ.ม.ขึ้นไป
• โครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดกลาง ความจุกักเก็บน้ำตั้งแต่ 2 – 100 100 ล้าน ลบ.ม.
• โครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดเล็ก ความจุกักเก็บน้ำน้อยกว่า 2 ล้าน ลบ.ม.

สภาพภูมิประเทศ

สภาพภูมิประเทศโดยทั่วไปของภูจังหวัดเชียงราย เป็นลักษณะภูเขาล้อมรอบและมีที่ว่างระหว่างทิวเขา ด้านตะวันตกมีทิวเขาถนนธงชัยทอดจากประเทศสหภาพพม่าลงมาทางใต้ทางตะวันออกมีทิวเขาดอยยาวทอดจากอำเภอเชียงของลงมาถึงอำเภอเทิง และทิวเขาดอยผาหม่นซึ่งแบ่งกั้นพรมแดนไทย-ลาว ทอดยาวจากอำเภอเชียงของลงมาถึงอำเภอเชียงคำเลยไปถึงอำเภอทุ่งช้าง และอำเภอปัว จังหวัดน่าน

จัดทำข้อมูลภายใต้โครงการความร่วมมือทางวิชาการระหว่าง สทนช. และ สสน. เพื่อติดตามสถานการณ์น้ำ ปี 2565

แหล่งที่มา : U.S. Geological Survey (usgs)

ดัชนีชี้วัดการจัดการน้ำ จังหวัดเชียงราย

จังหวัดเชียงราย มีค่าดัชนีชี้วัดการจัดการน้ำ หรือ WMI เท่ากับ 3.38 ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับมีประสิทธิภาพ เมื่อพิจารณาดัชนีชี้วัดรายมิติ แสดงดัง รูปที่ 2.10-3 มีค่าดัชนีชี้วัดสูงสุดอยู่ในมิติที่ 2 แสดงให้เห็นว่าประชาชนสามารถเข้าถึงน้ำอุปโภค - บริโภคได้ทั่วถึงครอบคลุมทุกพื้นที่ของจังหวัด ทั้งในเขตเมืองและเขตชนบท ส่วนค่าดัชนีชี้วัดต่ำสุดอยู่ในมิติที่ 3 ที่ถึงแม้จะอยู่ในระดับปานกลาง หรือมีศักยภาพ แต่การเข้าถึงแหล่งน้ำเพื่อพัฒนาที่สามารถดำเนินการได้ยังมีเพียงพื้นที่บางส่วนเท่านั้น สำหรับในมิติอื่น ๆ ได้แก่ มิติที่ 4 ความสมดุลของน้ำต้นทุนและการใช้น้ำ ที่อยู่ในระดับต้นแบบ แสดงให้เห็นว่าภาพรวมความสมดุลของน้ำต้นทุนและการใช้น้ำของจังหวัดอยู่ในระดับสมดุล และยั่งยืน ส่วนการจัดการภัยพิบัติที่เกิดจากน้ำในมิติที่ 6 และการจัดการ และอนุรักษ์ป่าต้นน้ำในมิติที่ 7 อยู่ในระดับที่มีประสิทธิภาพแล้ว คือ สามารถรับมือภัยแล้ง และอุทกภัยได้ดี มีความเสียหายน้อย และฟื้นฟูได้เร็ว รวมถึงป่าไม้นั้นมีเพียงพอ อุดมสมบูรณ์ และมีการจัดการป่าต้นน้ำที่ดี ทั้งนี้จากการพิจารณาค่าดัชนีตัวชี้วัดในมิติที่ 1 5 และ 8 ที่ถึงแม้จะอยู่ในระดับปานกลาง หรือมีศักยภาพแล้ว แต่ยังต้องมีการพัฒนาเพื่อให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ทั้งในเรื่องของการเพิ่มต้นทุนทรัพยากรน้ำให้มากขึ้น การกำกับดูแลในเรื่องของกฎหมายคุณภาพน้ำ และสิ่งแวดล้อม และการส่งเสริมการมีส่วนร่วมการจัดการน้ำของประชาชน และสนับสนุนการวิจัยและพัฒนาด้านน้ำให้มากขึ้น

รูปที่ 2.10-3 ดัชนีชี้วัดการจัดการน้ำของจังหวัดเชียงราย