ข้อมูลสภาพภูมิประเทศ จังหวัดเชียงใหม่

ที่ตั้งและอาณาเขต

จังหวัดเชียงใหม่ตั้งอยู่ชายแดนทางภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย มีเนื้อที่ประมาณ 3,027.65 ตารางกิโลเมตร โดยมีอาณาเขตติดต่อกับบริเวณใกล้เคียง ดังนี้

• ทิศเหนือ
  ติดต่อกับ
  สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา
• ทิศใต้
  ติดต่อกับ
  จังหวัดลำพูน และตาก
• ทิศตะวันออก
  ติดต่อกับ
  จังหวัดเชียงราย ลำปาง และลำพูน
• ทิศตะวันตก
  ติดต่อกับ
  จังหวัดแม่ฮ่องสอน

โดยจังหวัดเชียงใหม่มีขนาดพื้นที่รายอำเภอ และจำนวนแหล่งน้ำ มีรายละเอียดดังต่อไปนี้

จัดทำข้อมููลภายใต้โครงการความร่วมมือทางวิชาการระหว่าง สทนช. และ สสน. เพื่อติดตามสถานการณ์น้ำ ปี 2565

แหล่งที่มา : 1 ชั้นข้อมูล (Shape file) กรมการปกครอง, 2556 และ 2 สำนักงานทรัพยากรน้ำแห่งชาติ และกรมชลประทาน

หมายเหตุ

• โครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดใหญ่ ความจุกักเก็บน้ำมากกว่า 100 ล้าน ลบ.ม.ขึ้นไป
• โครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดกลาง ความจุกักเก็บน้ำตั้งแต่ 2 – 100 100 ล้าน ลบ.ม.
• โครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดเล็ก ความจุกักเก็บน้ำน้อยกว่า 2 ล้าน ลบ.ม.

สภาพภูมิประเทศ

สภาพภูมิประเทศโดยทั่วไปของจังหวัดเชียงใหม่ ประมาณร้อยละ 83 ของจังหวัดเป็นภูเขาและที่ราบเชิงเขา มีเทือกเขาแดนลาวอยู่ทาง ด้านเหนือของจังหวัดกั้นพรหมแดนไทย-พม่า มียอดเขาที่สำคัญคือดอยผ้าห่มปกและดอยอ่างขาง เทือกเขาถนนธงชัยอยู่ทางตะวันตกของแม่น้ำปิงมียอดเขาสำคัญ คือ ดอยอินทนนท์ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของประเทศไทยและดอยสุเทพ ส่วนเทือกเขาผีปันน้ำอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำปิงมียอดดอยขุนตาล นอกจากนี้จังหวัดเชียงใหม่ยังเป็นแหล่งต้นน้ำลำธารหลายสาย เช่น แม่น้ำปิง แม่น้ำแม่แจ่ม แม่น้ำฝาง เป็นต้น ส่วนพื้นที่ราบลุ่มของจังหวัด ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มน้ำ แม่ปิง อีกส่วนเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำกก

จัดทำข้อมูลภายใต้โครงการความร่วมมือทางวิชาการระหว่าง สทนช. และ สสน. เพื่อติดตามสถานการณ์น้ำ ปี 2565

แหล่งที่มา : U.S. Geological Survey (usgs)

ดัชนีชี้วัดการจัดการน้ำ จังหวัดเชียงใหม่

จังหวัดเชียงใหม่ มีค่าดัชนีชี้วัดการจัดการน้ำ หรือ WMI เท่ากับ 3.56 ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับมีประสิทธิภาพ เมื่อพิจารณาดัชนีชี้วัดรายมิติ แสดงดังรูปที่ 2.10-2 มีค่าดัชนีชี้วัดสูงสุดอยู่ในมิติที่ 2 แสดงให้เห็นว่าประชาชนสามารถเข้าถึงน้ำอุปโภค - บริโภคได้ทั่วถึงครอบคลุมทุกพื้นที่ของจังหวัด ทั้งในเขตเมือง และเขตชนบท ส่วนค่าดัชนีชี้วัดต่ำสุดในมิติที่ 8 การบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ ซึ่งแม้ว่าจะอยู่ในระดับปานกลาง หรือมีศักยภาพ คือมีระบบติดตามตรวจสอบปริมาณ และคุณภาพน้ำ แต่อาจยังไม่ครอบคลุมทุกพื้นที่ มีแผนการจัดการน้ำแล้วบางระดับ แต่ประชาชนยังมีส่วนร่วมในการจัดการน้ำค่อนข้างน้อย สำหรับในมิติอื่น ๆ ได้แก่ มิติที่ 4 ความสมดุลของน้ำต้นทุน และการใช้น้ำ มิติที่ 6 การจัดการภัยพิบัติที่เกิดจากน้ำ และ มิติที่ 7 การจัดการ และอนุรักษ์ป่าต้นน้ำ ที่อยู่ในระดับต้นแบบนั้นแสดงให้เห็นว่า ความสมดุลของน้ำต้นทุนและการใช้น้ำของจังหวัดอยู่ในระดับสมดุล และยั่งยืน รวมถึงมีขีดความสามารถในการรับมือกับภัยแล้งและอุทกภัยในระดับดีมาก และป่าต้นน้ำยังมีเพียงพอ มีความสมบูรณ์ รวมทั้งมีการจัดการพื้นที่อย่างมีส่วนร่วม ทั้งนี้จากการพิจารณาค่าดัชนีตัวชี้วัดในมิติที่ 1 3 และ 5 ที่ถึงแม้จะอยู่ในระดับปานกลาง หรือมีศักยภาพแล้ว แต่ยังต้องมีการพัฒนาเพื่อให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ทั้งในเรื่องของการเข้าถึงน้ำเพื่อพัฒนาที่สามารถดำเนินการได้แล้ว แต่ยังเป็นเพียงบางส่วนเท่านั้น รวมถึงในเรื่องของคุณภาพน้ำ และสิ่งแวดล้อมที่มีกฎหมาย แต่ยังขาดการกำกับดูแล

รูปที่ 2.10-2 ดัชนีชี้วัดการจัดการน้ำของจังหวัดเชียงใหม่